εὐεργετήσω σʼ· εὐμενέστερον γὰρ ἂντῷ φιλτάτῳ μοι Μενέλεῳ τὰ πρόσφοραδρῴης ἄν, ἡμῶν τυγχάνων οἵων σε χρή.Ὀρεία ποτὲ δρομάδι κώ-λῳ μάτηρ θεῶν ἐσύθη ἀνʼὑλάεντα νάπηποτάμιόν τε χεῦμʼ ὑδάτωνβαρύβρομόν τε κῦμʼ ἅλιονπόθῳ τᾶς ἀποιχομέναςἀρρήτου κούρας.κρόταλα δὲ βρόμια διαπρύσιονἱέντα κέλαδον ἀνεβόα,θηρῶν ὅτε ζυγίουςζευξάσᾳ θεᾷ σατίναςτὰν ἁρπασθεῖσαν κυκλίωνχορῶν ἔξω παρθενίωνμετὰ κούραν, ἀελλόποδες,ἃ μὲν τόξοις Ἄρτεμις, ἃ δʼἔγχει Γοργῶπις πάνοπλος,συνείποντο. Ζεὺς δʼ ἑδράνωναὐγάζων ἐξ οὐρανίωνἄλλαν μοῖραν ἔκραινε.δρομαῖον δʼ ὅτε πολυπλάνη-τον μάτηρ ἔπαυσε πόνον,μαστεύουσα πόνουςθυγατρὸς ἁρπαγὰς δολίους,χιονοθρέμμονάς γʼ ἐπέρασʼἸδαιᾶν Νυμφᾶν σκοπιάς·ῥίπτει δʼ ἐν πένθειπέτρινα κατὰ δρία πολυνιφέα·βροτοῖσι δʼ ἄχλοα πεδία γᾶςοὐ καρπίζουσʼ ἀρότοιςλαῶν δὲ φθείρει γενεάν·ποίμναις δʼ οὐχ ἵει θαλερὰςβοσκὰς εὐφύλλων ἑλίκων,πόλεων δʼ ἀπέλειπε βίος·οὐδʼ ἦσαν θεῶν θυσίαι,βωμοῖς δʼ ἄφλεκτοι πέλανοι·πηγὰς δʼ ἀμπαύει δροσερὰςλευκῶν ἐκβάλλειν ὑδάτων