ἐν βαρβάροις μὲν ἵππον ἢ ταῦρον νόμος.διδούς γε μὲν δὴ δυσγενὲς μηδὲν δίδου.οὐ τῶνδʼ ἐν ἀγέλαις ὀλβίαις σπανίζομεν.καὶ στρωτὰ φέρεται λέκτρα σώματος κενά.ἔσται· τί δʼ ἄλλο προσφέρειν νομίζεται;χαλκήλαθʼ ὅπλα· καὶ γὰρ ἦν φίλος δορί.ἄξια τάδʼ ἔσται Πελοπιδῶν ἃ δώσομεν.καὶ τἄλλʼ ὅσα χθὼν καλὰ φέρει βλαστήματα.πῶς οὖν; ἐς οἶδμα τίνι τρόπῳ καθίετε;ναῦν δεῖ παρεῖναι κἀρετμῶν ἐπιστάτας.πόσον δʼ ἀπείργει μῆκος ἐκ γαίας δόρυ;ὥστʼ ἐξορᾶσθαι ῥόθια χερσόθεν μόλις.τί δή; τόδʼ Ἑλλὰς νόμιμον ἐκ τίνος σέβει;ὡς μὴ πάλιν γῇ λύματʼ ἐκβάλῃ κλύδων.Φοίνισσα κώπη ταχύπορος γενήσεται.καλῶς ἂν εἴη Μενέλεῴ τε πρὸς χάριν.οὔκουν σὺ χωρὶς τῆσδε δρῶν ἀρκεῖς τάδε;μητρὸς τόδʼ ἔργον ἢ γυναικὸς ἢ τέκνων.ταύτης ὁ μόχθος, ὡς λέγεις, θάπτειν πόσιν.ἐν εὐσεβεῖ γοῦν νόμιμα μὴ κλέπτειν νεκρῶν.ἴτω· πρὸς ἡμῶν ἄλοχον εὐσεβῆ τρέφειν.ἐλθὼν δʼ ἐς οἴκους ἐξελοῦ κόσμον νεκρῷ·καὶ σὲ οὐ κεναῖσι χερσὶ γῆς ἀποστελῶ,δράσαντα τῇδε πρὸς χάριν· φήμας δʼ ἐμοὶἐσθλὰς ἐνεγκὼν ἀντὶ τῆς ἀχλαινίαςἐσθῆτα λήψῃ σῖτά θʼ, ὥστε σʼ ἐς πάτρανἐλθεῖν, ἐπεὶ νῦν γʼ ἀθλίως ἔχονθʼ ὁρῶ.σὺ δʼ, ὦ τάλαινα, μὴ ʼπὶ τοῖς ἀνηνύτοιςτρύχουσα σαυτήν — Μενέλεως δʼ ἔχει πότμον,κοὐκ ἂν δύναιτο ζῆν ὁ κατθανὼν πόσις.σὸν ἔργον, ὦ νεᾶνι· τὸν παρόντα μὲνστέργειν πόσιν χρή, τὸν δὲ μηκέτʼ ὄντʼ ἐᾶν·ἄριστα γάρ σοι ταῦτα πρὸς τὸ τυγχάνον.ἢν δʼ Ἑλλάδʼ ἔλθω καὶ τύχω σωτηρίας,παύσω ψόγου σε τοῦ πρίν, ἢν γυνὴ γένῃοἵαν γενέσθαι χρή σε σῷ ξυνευνέτῃ.ἔσται τάδʼ· οὐδὲ μέμψεται πόσις ποτὲἡμῖν· σὺ δʼ αὐτὸς ἐγγὺς ὢν εἴσῃ τάδε.ἀλλʼ, ὦ τάλας, εἴσελθε καὶ λουτρῶν τύχεἐσθῆτά τʼ ἐξάλλαξον. οὐκ ἐς ἀμβολὰς