festasque voces nec satis menti imperat.Pectora longis hebetata malis,iam sollicitae ponite curas.fugiat maeror fugiatque pavor,fugiat trepidi comes exiliitristis egestasrebusque gravis pudor afflictis:magis unde cadas quam quo refert.Magnum, ex alto culmine lapsumstabilem in plano figere gressum;magnum, ingenti strage malorumpressum fracti pondera regninon inflexa cervice patinec degenerem victumque malisrectum impositas ferre ruinas.Sed iam saevi nubila fatipelle ac miseritemporis omnis dimitte notas;redeant vultus ad laeta boni,veterem ex animo mitte Thyesten.Proprium hoc miseros sequitur vitium,numquam rebus credere laetis:redeat felix fortuna licet,tamen afflictos gaudere piget,quid me revocas festumque vetascelebrare diem. quid flere iubes,nulla surgens dolor ex causa?quid me prohibes flore decentivincire comam? prohibet, prohibet!Vernae capiti Auxere rosae,pingui madidus crinis amomointer subitos stetit horrores,imber vultu nolente cadit,venit in medias voces gemitus,maeror lacrimas amat assuetas,flendi miseris dira cupido est.libet infaustos mittere questus,libet et Tyrio saturas ostrorumpere vestes, ululare libet.Mittit luctus signa futuri