Nec mala voce mea poterunt tua cuncta referri,Ora licet tribuas multiplicata mihi.Tot tibi vae ! misero venient talesque ruinae ,Ut cogi in lacrimas me quoque posse putem.Illae me lacrimae facient sine fine beatum :Dulcior hic risu tunc mihi fletus erit.Natus es infelix , — ita di voluere — nec ullaCommoda nascenti stella levisve fuit .Non Venus affulsit , non illa Iuppiter hora ,Lunaque non apto solque fuere loco ,Nec satis utiliter positos tibi praebuit ignesQuem peperit magno lucida Maia Iovi.Te fera nec quicquam placidum spondentia MartisSidera presserunt falciferique senis .Lux quoque natalis , ne quid nisi triste videres ,Turpis et inductis nubibus atra fuit.Haec est , in fastis cui dat gravis Allia nomen ,Quaeque dies Ibin , publica damna , tulit .Qui simul impurae matris prolapsus ab alvoCinyphiam foedo corpore pressit humum,Sedit in adverso nocturnus culmine bubo,Funereoque graves edidit ore sonos .Protinus Eumenides lavere palustribus undis ,Qua cava de Stygiis fluxerat unda vadis,Pectoraque unxerunt Erebeae felle colubrae,Terque cruentatas increpuere manus .Gutturaque imbuerant infantia lacte canino :Hic primus pueri venit in ora cibus:Perbibit inde suae rabiem nutricis alumnus,Latrat et in toto verba canina foro .Membraque vinxerunt tinctis ferrugine pannis,A male deserto quos rapuere rogo :Et ne non fultum nuda tellure iaceret,Molle super silices inposuere caput.Iamque recessurae viridi de stipite factasAdmorunt oculos usque sub ora faces .Flebat , ut est infans fumis contactus amaris,De tribus est cum sic una locuta soror:‘Tempus in inmensum lacrimas tibi movimus istas,Quae semper causa sufficiente cadent.’