Nec tibi continget funus lacrimaeque tuorum*Indeploratum proiciere caput;Carnificisque manu , populo plaudente , traheris ,Infixusque tuis ossibus uncus erit.Ipsae te fugient , quae carpunt omnia , flammae ;Respuet invisum iusta cadaver humus.Unguibus et rostro crudus trahet ilia vulturEt scindent avidi perfida corda canes.Deque tuo fiet — licet hac sis laude superbus —Insatiabilibus corpore rixa lupis .In loca ab Elysiis diversa vocabere campis,Quasque tenet sedes noxia turba , coles .Sisyphus est illic saxum volvensque petensque ,Quique agitur rapidae vinctus ab orbe rotae,Quaeque gerunt umeris perituras Belides undas,Exulis Aegypti , turba cruenta , nurus .Poma pater Pelopis praesentia quaerit , et idemSemper eget , liquidis semper abundat aquis ;Iugeribusque novem summus qui distat ab imo,Visceraque assiduae debita praebet avi.Hic tibi de Furiis scindet latus una flagello,Ut sceleris numeros confiteare tui :Altera Tartareis sectos dabit anguibus artus:Tertia fumantes incoquet igne genas .Noxia mille modis lacerabitur umbra , tuasqueAeacus in poenas ingeniosus erit .In te transcribet veterum tormenta reorum:Omnibus antiquis causa quietis eris .Sisyphe , cui tradas revolubile pondus , habebis :Versabunt celeres nunc nova membra rotae :Hic et erit , ramos frustra qui captet et undas :Hic inconsumpto viscere pascet aves .Nec mortis poenas mors altera finiet huius ,Horaque erit tantis ultima nulla malis .Inde ego pauca canam , frondes ut siquis ab IdaAut summam Libyco de mare carpat aquam .Nam neque quot flores Sicula nascantur in Hybla,Quotve ferat , dicam , terra Cilissa crocos ,Nec cum tristis hiems Aquilonis inhorruit alis,Quam multa fiat grandine canus Athos;