lacerate potius— maximum Thebis scelusmaternus amor est. patria, non ira deumsed scelere raperis: non gravi flatu tibiluctificus Auster nec parum pluvio aetheresatiata tellus halitu sicco nocet,sed rex cruentus, pretia qui saevae necissceptra et nefandos occupat thalamos patrisegitque in ortus semet et matri impiosfetus regessit, quique, vix mos est feris,fratres sibi ipse genuit— implicitum malummagisque monstrum Sphinge perplexum sua.invisa proles: sed tamen peior parensquam gnatus, utero rursus infausto gravis.te, te cruenta sceptra qui dextra geris,te pater inultus urbe cum tota petamet mecum Erinyn pronubam thalami traham,traham sonantis verbera, incestam domumvertam et penates impio Marte obteram.proinde pulsum finibus regem ociusagite exulem quocumque funesto gradu;solum relinquat: vere florifero virensreparabit herbas, spiritus puros dabitvitalis aura, veniet et silvis decor;Letum Luesque, Mors Labor Tabes Dolor,comitatus illo dignus, excedent simul;et ipse rapidis gressibus sedes voleteffugere nostras, sed graves pedibus morasaddam et tenebo: reptet incertus viae,baculo senili triste praetemptans iter:eripite terras, auferam caelum pater.'Et ossa et artus gelidus invasit tremor;quicquid timebam facere fecisse arguor—tori iugalis abnuit Merope nefas,sociata Polybo; sospes absolvit manusPolybus meas: uterque defendit parenscaedem stuprumque. quis locus culpae est super?multo ante Thebae Laium amissum gemunt,Bocota gressu quam meo tetigi loca.falsusne senior an deus Thebis gravis?—iam iam tenemus callidi socios doli: