regalis ira, vinculis oneret manusclausamque saxo noctis aeternae obruat:minora meritis patiar— ingratum caput,revolvat animus igneos tauri halitusinterque saevos gentis indomitae metusarmifero in arvo flanimeum Aeetae pecus,hostisque subiti tela, cum iussu meoterrigena miles mutua caede occidit;adice expetita spolia Phrixei arietissomnoque iussum lumina ignoto dareinsomne monstrum, traditum fratrem neciet scelere in uno non semel factum scelus,ausasqne natas fraude deceptas measecare membra non revicturi senis:per spes tuorum liberum et certum larem,per victa monstra, per manus, pro te quibusnumquam peperci, perque praeteritos metus,per caelum et undas, coniugi testes mei,miserere, redde supplici felix vicem.aliena quaerens regna deserni mea:ex opibus illis, quas procul raptas Scythaeusque a perustis Indiae populis agunt,quas quia referta vix domus gaza capit,ornamus auro nemora, nil exul tulinisi fratris artus: hos quoque impendi tibi;tibi patria cessit, tibi pater, frater, pudor—hac dote nupsi. redde fugienti sua.Perimere cum te vellet infestus Creo,lacrimis meis evictus exilium dedit.Poenam putabam: munus ut video est fuga.Dum licet abire, profuge teque hinc eripe:gravis ira regum est semper,Hoc suades mihi,praestas Creusae: paelicem invisam amoves.Medea amores obicit?Et caedem et dolos.Obicere tandem quod potes crimen mihi?Quodcumque feci.Restat hoc unum insuper,tuis ut etiam sceleribus fiam nocens.