Tua illa, tua sunt illa: cui prodest scelusis fecit— omnes coniugem infamem arguant,solus tuere, solus insontem voca:tibi innocens sit quisquis est pro te nocens.Ingrata vita est cuius acceptae pudet.Retineuda non est cuius acceptae pudet.Quin potius ira concitum pectus doma,placare natis.Abdico eiuro abnuo—meis Creusa liberis fratres dabit?Regina natis exulum, afflictis potens.Ne veniat umquam tam malus miseris dies,qui prole foeda misceat prolem inclitam.Phoebi nepotes Sisyphi nepotibusQuid, misera, meque teque in exitium trahis?abscede quaeso,Supplicem audivit Creo.Quid facere possim, loquere,Pro me? vel scelus.Hinc rex et illinc—Est (et hic maior metus)Medea, nos † confligere, certemus sine,sit pretium Iason.Cedo defessus malis.et ipsa casus saepe iam expertos time.Fortuna semper omnis infra me stetit.Acastus instat,Propior est hostis Creo:utrumque profuge. non ut in socerum manusarmes nec ut te caede cognata inquinesMedea cogit: innocens mecum fuge.Et quis resistet, gemina si bella ingruant,Creo atque Acastus arma si iungant sua?His adice Colchos, adice et Aeeten ducem,Scythas Pelasgis iunge: demersos dabo.Alta extimesco sceptra,Ne cupias vide.Suspecta ne sint, longa colloquia amputa.Nunc summe toto Iuppiter caelo tona,intende dextram, vindices flammas para