talis recursat huc et huc motu effero,furoris ore signa lymphati gerens,flammata facies spiritum ex alto citat,proclamat, oculos uberi fletu rigat,renidet: omnis specimen affectus capit,quo pondus animi vergat, ubi ponat minas,haeret: minatur aestuat queritur gemit.ubi se iste fluctus franget? exundat furor.non facile secum versat aut medium scelus;se vincet: irae novimus veteris notas,magnum aliquid instat, efferum immane impium:vultum furoris cerno, di fallant metum!Si quaeris odio, misera, quem statuas modum :imitare amorem, regias egone ut facesinulta patiar? segnis hic ibit dies,tanto petitus ambitu, tanto datus?dum terra caelum media libratum feretnitidusque certas mundus evolvet vicesnumerosque harenis derit et solem dies,noctem sequentur astra, dum siccas polusversabit Arctos, flumina in pontum cadent.numquam meus cessabit in poenas furorcrescetque semper, quae ferarum immanitas,quae Scylla, quae Charybdis Ausonium mareSiculumque sorbens quaeve anhelantem premensTitana tantis Aetna fervebit minis?non rapidus amnis, non procellosum marePontusve coro saevus aut vis igniumadiuta flatu possit inhibere impetumirasque nostras: sternam et evertam omnia.Timuit Creontem ac bella Thessalici ducis?amor timere neminem verus potest,sed cesserit coactus et dederit manus:adire certe et coniugem extremo alioquisermone potuit— hoc quoque extimuit ferox;laxare certe tempus immitis fugaegenero licebat— liberis unus diesdatus est duobus, non queror tempus breve:multum patebit. faciet hic faciet diesquod nullus umquam taceat— invadam deos