ut redeat miseris, abeat fortuna superbis.tibia non, ut nunc orichalco, vincta tubaequeaemula, sed tenuis simplexque foramine paucoadspirare et adesse choris erat utilis atquenondum spissa nimis complere sedilia flatu;quo sane populus numerabilis, utpote parvos,et frugi castusque verecundusque coibat.postquam coepit agros extendere victor et urbislatior amplecti murus vinoque diurnoplacari Genius festis inpune diebus,accessit numerisque modisque licentia maior.indoctus quid enim saperet liberque laborumrusticus urbano confusus, turpis honesto?sic priscae motumque et luxuriem addidit artitibicen traxitque vagus per pulpita vestem;sic etiam fidibus voces crevere severis,et tulit eloquium insolitum facundia praecepsutiliumque sagax rerum et divina futurisortilegis non discrepuit sententia Delphis.carmine qui tragico vilem certavit ob hircum,mox etiam agrestis Satyros nudavit et asperincolumi gravitate iocum temptavit eo quodinlecebris erat et grata novitate morandusspectator functusque sacris et potus et exlex.verum ita risores, ita commendare dicacisconveniet Satyros, ita vertere seria ludo,ne, quicumque Deus, quicumque adhibebitur heros,regali conspectus in auro nuper et ostro,migret in obscuras humili sermone tabernasaut, dum vitat humum, nubis et inania captet.effutire levis indigna tragoedia versus,ut festis matrona moveri iussa diebus,intererit Satyris paulum pudibunda protervis.non ego inornata et dominantia nomina solumverbaque, Pisones, Satyrorum scriptor amabonec sic enitar tragico differre colori,ut nihil intersit, Davusne loquatur et audaxPythias, emuncto lucrata Simone talentum,an custos famulusque Dei Silenus alumni.ex noto fictum carmen sequar, ut sibi quivis