Socratos Sign in

vindices

vindices is a Latin form of vindico, meaning “claim; set free; avenge, punish”.

It can also be a form of vindex, “defender, protector; avenger, punisher”. It is the nominative plural masculine noun or 2nd person singular present active subjunctive.

Found 27 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.5.126: … Romanum confugient? facilis est populi causa; legem enim se sociorum causa iussisse et eius legis custodes ac vindices praeposuisse dicet. hic locus igitur est unus quo perfugiant, hic portus, haec arx, haec ara sociorum; quo qu …

Seneca the Younger, Thyestes 1110b: Vindices aderunt dei;

Livy, Ab urbe condita 21.52.6: egentes ope Galli, cum ad id dubios seruassent animos, coacti ab auctoribus iniuriae ad uindices futuros declinant legatisque ad consulem missis auxilium Romanorum terrae ob nimiam cultorum fidem in Romanos laboranti orant.

All forms of vindico (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.