sumam

sumam is a Latin form of sumo, meaning “take, take up; assume”. It is the 1st person singular future active indicative or 1st person singular present active subjunctive.

Found 30 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.2.68: … m vero in rerum capitalium quaestionibus quid ego unam quamque rem colligam et causam? ex multis similibus ea sumam quae maxime improbitate excellere videbuntur. Sopater quidam fuit Halicyensis, homo domi suae cum primis locu …

Cicero, De Divinatione 1.45: … nam quod ad dexteram cépit cursum ab laéva signum praépotens, pulchérrime aúguratum est rém Romanam públicam sumám fore.

Pliny the Younger, Epistulae 8.7.2: … facere, atque hoc ipso probare eum esse me qui non modo magister tuus, sed ne discipulus quidem debeam dici? Sumam tamen personam magistri, exseramque in librum tuum ius quod dedisti, eo liberius quod nihil ex me interim mis …

All forms of sumo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.