Socratos Sign in

ictu

ictu is a Latin form of iacio, meaning “throw”.

It can also be a form of ictus, “blow, stroke; beat”. It is the ablative singular masculine noun or supine dative singular neuter.

Found 255 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.25.3: Gallis magno ad pugnam erat impedimento quod pluribus eorum scutis uno ictu pilorum transfixis et conligatis, cum ferrum se inflexisset, neque evellere neque sinistra impedita satis commode pugnare poterant,

Cicero, De Divinatione 1.44: … nde éligi praeclárioremque álterum immoláre me; deinde eíus germanum córnibus conítier, in me árietare, eoque íctu me ad casúm dari; exín prostratum térra, graviter saúcium, resupínum in caelo cóntueri máximum ac miríficum f …

Lucan, Civil War 3.564: Ictu victa suo percussae capta cohaesit.

All forms of iacio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.