circumventus

circumventus is a Latin form of circumvenio, meaning “surround, encircle; cheat, entrap”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.

Found 36 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 4.12.6: cum circumventus multis vulneribus acceptis cecidisset atque id frater, qui iam proelio excesserat, procul animadvertisset, incitato equo se hostibus obtulit atque interfectus est.

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 4.62: … vitam melioremque et magis expetendam quam illius, qui aeque vir bonus multis modis esset, ut Ennii Alcmaeo, círcumventus mórbo, exilio atque ínopia.

Livy, Ab urbe condita 7.6.9: forte ita tulit casus, ut Genucius ad hostes magno conatu profectus in insidias praecipitaret <et> legionibus necopinato pauore fusis consul circumuentus ab insciis quem intercepissent occideretur.

All forms of circumvenio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.