Fortuna vires ipsa consumpsit suas.quae patria restat, quis pater, quae iam soror?bibere tumuli sanguinem atque arae meum.quid illa felix turba fraterni gregis?exhausta nempe: regia miseri senesvacua relicti, totque per thalamos videntpraeter Lacaenam ceteras viduas nurus,tot illa regum mater et regimen Phrygum,fecunda in ignes Hecuba fatorum novasexperta leges induit vultus feros:circa ruinas rabida latravit suas,Troiae superstes, Hectori, Priamo, sibi.Silet repente Phoebas et pallor genascreberque totum possidet corpus tremor;stetere vittae, mollis horrescit coma,anhela corda murmure incluso fremunt,incerta nutant lumina et versi retrotorquentur oculi, rursus immoti rigent.nunc levat in auras altior solito caputgraditurque celsa, nunc reluctantis paratreserare fauces, verba nunc clauso malecustodit ore maenaa impatiens dei.Quid me furoris incitam stimulis noviquid mentis inopem, sacra Parnasi iuga,rapitis? recede, Phoebe, iam non sum tua,extingue flammas pectori infixas meo.cui nunc vagor vaesana? cui bacchor furens?iam Troia cecidit— falsa quid vates ago?Vbi sum? fugit lux alma et obscurat genasnox alta et aether abditus tenebris latet,sed ecce gemino sole praefulget diesgeminumque duplices Argos attollit domus.Idaea cerno nemora: fatalis sedetinter potentes arbiter pastor deas.timete reges, moneo, furtivum genus:agrestis iste alumnus evertet domum,quid ista vaecors tela feminea manudestricta praefert? quem petit dextra virumLacaena cultu, ferrum Amazonium gerens?quae versat oculos alia nunc facies meos?