Spartamne repetes spreta et Eurotan tuumpatriasque sedes profuga? non dant exitumrepudia regum, spe metus falsa levas.Delicta novit nemo nisi fidus mea.Non intrat umquam regium limen fides.Opibus merebor, ut fidem pretio obligem.Pretio parata vincitur pretio fides.Surgit residuus pristinae mentis pudor—quid obstrepis? quid voce blandiloqua malaconsilia dictas? scilicet nubet tibi,regum relicto rege, generosa exuli?Et cur Atrida videor inferior tibi,gnatus Thyestae?Si parum est, adde et nepos.Auctore Phoebo gignor: haud generis pudet.Phoebum nefandae stirpis auctorem vocas,quem nocte subita frena revocantem suacaelo expulistis? quid deos probro addimus?subripere doctus fraude genialis toros,quem Venere tantum scimus inlicita virum,facesse propere ac dedecus nostrae domusasporta ab oculis: haec vacat regi ac viro.Exilia mihi sunt haud nova, assuevi malis.si tu imperas, regina, non tantum domoArgisve cedo: nil moror iussu tuoaperire ferro pectus aerumnis grave.Siquidem hoc cruenta Tyndaris fieri sinam.quae iuncta peccat debet et culpae fidem.secede mecum potius, ut rerum statumdubium ac minacem iuncta consilia explicent.Canite, o pubes inclita, Phoebum!tibi festa caputturba coronat, tibi virgineas,laurum quatiens,de more comas innuba fuditstirps Inachia;tu quoque nostros, Thespias hospes,comitare choros,quaeque Erasini gelidos fontes,quaeque Eurotan,