numen precandum, populus infernae Stygiahuc extrahendus: ede cui mandes sacrum;nam te, penes quem summa regnorum, nefasinvisere umbras.Te, Creo, hic poscit labor,ad quem secundum regna respiciunt mea.Dum nos profundae claustra laxamus Stygis,populare Bacchi laudibus carmen sonet.Effusam redimite comam nutante corymbo,mollia Nysaeis armati bracchia thyrsis!Lucidum caeli decus, huc adesvotis quae tibi nobilesThebae, Bacche, tuaepalmis supplicibus ferunt.Huc adverte favens virgineum caput,vultu sidereo discute nubilaet tristes Erebi minasavidumque fatum.Te decet cingi comam floribus vernis,te caput Tyria cohibere mitrahederave mollembacifera religare frontem.Spargere effusos sine lege crines,rursus adducto revocare nodo;qualis iratam metuens novercamcreveras falsos imitatus artus,crine flaventi simulata virgo,lutea vestem retinente zona:inde tam molles placuere cultuset sinus laxi fluidumque syrma.Vidit aurato residere curru,veste cum longa tegeres leones,omnis Eoae plaga vasta terrae,qui bibit Gangen niveumque quisquisfrangit Araxen.Te senior turpi sequitur Silenus asello,turgida pampineis redimitus tempora sortis;condita lascivi deducunt orgia mystae.Te Bassaridum comitata cohorsnunc Edono pede pulsavit