dicet et longe digito notabit:Ilium est illic, ubi fumus alteserpit in caelum nebulaeque turpes.'Troes hoc signo patriam videbunt.O dura fata, saeva miseranda horrida!quod tam ferum, tam triste bis quinis scelusMars vidit annis? quid prius referens gemam,tuosne potius, an tuos luctus, anus?Quoscumque luctus fleveris, flebis meos:sua quemque tantum, me omnium clades premit;mihi cuncta pereunt: quisquis est Hecubae est miser.Mactata virgo est, missus e muris puer;sed uterque letum mente generosa tulit.Expone seriem caedis, et duplex nefaspersequere: gaudet magnus aerumnas dolortractare totas, ede et enarra omnia.Est una magna turris e Troia super,assueta Priamo, cuius e fastigiosummisque pinnis arbiter belli sedensregebat acies, turre in hac blando sinufovens nepotem, cum metu versos graviDanaos fugaret Hector et ferro et face,paterna puero bella monstrabat senexhaec nota quondam turris et muri decus,nunc saeva «cautes, undique adfusa dueumplebisque turba cingitur; totum coitratibus relictis vulgus, his collis proculaciem patenti liberam praebet loco,his alta rupes, cuius in cacumineerecta summos turba libravit pedes.hunc pinus, illum laurus, hunc fagus geritet tota populo silva suspenso tremit.extrema montis ille praerupti petit,semusta at ille tecta vel saxum imminensmuri cadentis pressit, atque aliquis (nefas)tumulo ferus spectator Hectoreo sedet.per spatia late plena sublimi graduincedit Ithacus parvulum dextra trahensPriami nepotem, nec gradu segni puerad alta pergit moenia, ut summa stetit