odit verus amor nec patitur moras:munus dum properat cernere, perdidit.Quae vinci potuit regia carmine.haec vinci poterit regia viribus.O lucis almae rector et caeli decus,qui alterna curru spatia flammifero ambiensinlustre latis exeris terris caput,da, Phoebe, veniam, si quid inlicitum tuividere vultus: iussus in lucem extuliarcana mundi, tuque, caelestum arbiterparensque, visus fulmine opposito tege;et tu, secundo maria qui sceptro regis,imas pete undas, quisquis ex alto aspicitterrena, facie pollui metuens nova,aciem reflectat oraque in caelum erigatportenta fugiens: hoc nefas cernant duo,qui advexit et quae iussit, in poenas measatque in labores non satis terrae patentIunonis odio: vidi inaccessa omnibus,ignota Phoebo quaeque deterior polusobscura diro spatia concessit Iovi;et, si placerent tertiae sortis loca,regnare potui: noctis aeternae chaoset nocte quiddam gravius et tristes deoset fata vidi, morte contempta redi.quid restat aliud? vidi et ostendi inferos.da si quid ultra est, iam diu pateris manuscessare nostras, Iuno; quae vinci iubes?Sed templa quare miles infestus tenetlimenque, sacrum terror armorum obsidet?Vtrumne visus vota decipiunt meos.an ille domitor orbis et Graium decustristi silentem nubilo liquit domum?estne ille natus? membra laetitia stupent.o nate. certa at sera Thebarum salus,teneone in auras editum an vana fruordeceptus umbra? tune es? agnosco torosumerosque et alto nobilem trunco manum.Vnde iste, genitor, squalor et lugubribusamicta coniunx? unde tam foedo obsiti