vivi

vivi is a Latin form of vivo, meaning “live”.

It can also be a form of vivus, “alive, living”. It is the genitive singular masculine adjective or nominative plural masculine adjective or present passive infinitive.

Found 84 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 113: … mandatum neglexerit, turpissimo iudicio condemnetur necesse est, in re tanta cum is cui fama mortui, fortunae vivi commendatae sunt atque concreditae, ignominia mortuum, inopia vivum adfecerit, is inter honestos homines atqu …

Sallust, Bellum Iugurthinum 79: … aequam, peterent, Graeci optionem Carthaginiensium faciunt, ut vel illi, quos finis populo suo peterent, ibi viui obruerentur, vel eadem condicione sese quem in locum vellent processuros. Philaeni condicione probata seque v …

Suetonius, Divus Vespasianus 19.2: … imarum sordium. sed et in funere Fauor archimimus personam eius ferens imitansque, ut est mos, facta ac dicta uiui, interrogatis palam procuratoribus, quanti funus et pompa constaret, ut audit sestertium centiens, exclamauit …

All forms of vivo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.