Socratos Sign in

vincere

vincere is a Latin form of vinco, meaning “conquer, defeat”. It is the present active infinitive.

Found 255 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 8.41.3: Oppidani enim loco superiore decurrunt et eminus sine periculo proeliantur multosque pertinaciter succedentes vulnerant; non deterrentur tamen milites nostri vineas proferre et labore atque operibus locorum vincere difficultates.

Ovid, Amores 3.6.42: Vincere gurgitibus non potuisse suis.

Suetonius, Divus Julius 36.1: … em umquam fortuna praeterquam bis dimicauit: semel ad Dyrrachium, ubi pulsus non instante Pompeio negauit eum uincere scire, iterum in Hispania ultimo proelio, cum desperatis rebus etiam de consciscenda nece cogitauit.

All forms of vinco (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.