vincat

vincat is a Latin form of vinco, meaning “conquer, defeat”. It is the 3rd person singular present active subjunctive.

Found 70 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.2.124: … amen ad istum emptum venerunt illum locum senatorium non solum veteres, verum etiam novi. fit ut pretio novus vincat litterasque a praetore adferat Agrigentum. Agrigentini ad istum legatos mittunt qui eum leges doceant consuet …

Cicero, De Officiis 3.88: … i publicae pertinebat. Male etiam Curio, cum causam Transpadanorum aequam esse dicebat, semper autem addebat: Vincat utilitas! Potius doceret non esse aequam, quia non esset utilis rei publieae, quam, cum utilem non esse dicer …

Suetonius, Divus Augustus 70.2.4: aliquando ut uincat, ludit assidue aleam.

All forms of vinco (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.