vincam
vincam is a Latin form of vinco, meaning “conquer, defeat”. It is the 1st person singular future active indicative or 1st person singular present active subjunctive.
Found 28 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.40: … eperit. docebo cepisse maximas, omnisque eas iniquitates de quibus antea dixi sui quaestus causa constituisse vincam, si prius illud propugnaculum quo contra omnis meos impetus usurum se putat ex defensione eius deiecero. Magn …
Martial, Epigrammata 10.17.2: Vincam te donis muneribusque meis.
Plautus, Mostellaria 1.2.95: profécto ita esse út praedicó vera víncam.
All forms of vinco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.