victu
victu is a Latin form of vivo, meaning “live”.
It can also be a form of vinco, “conquer, defeat”.
It can also be a form of victus, “way of life; food, nourishment”. It is the ablative singular masculine noun or supine dative singular neuter.
Found 93 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 6.24.4: Nunc quod in eadem inopia, egestate, patientia qua Germani permanent, eodem victu et cultu corporis utuntur; Gallis autem provinciarum propinquitas et transmarinarum rerum notitia multa ad copiam atque usus largitur,
Suetonius, Vitellius 7.1: … onis Venetae fauorem conciliatus esset; nisi quod Galba prae se tulit nullos minus metuendos quam qui de solo uictu cogitarent, ac posse prouincialibus copiis profundam gulam eius expleri, ut cuiuis euidens sit contemptu magi …
Plautus, Pseudolus 5.1.1253: ita víctu excurato, íta magnis mundítiis et dis dígnis,
All forms of vivo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.