victis
victis is a Latin form of vinco, meaning “conquer, defeat”. It is the perfect passive participle dative plural masculine or perfect passive participle ablative plural masculine.
Found 191 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.25.7: Romani [conversa] signa bipertito intulerunt: prima et secunda acies, ut victis ac submotis resisteret, tertia, ut venientes sustineret.
Suetonius, Otho 9.3: … nunc quas secum ad secundos casus detinuerat, et superuenientibus aliis e Dalmatia Pannoniaque et Moesia, ne uictis quidem adeo afflictis ut non in ultionem ignominiae quiduis discriminis ultro et uel solae subirent.
Plautus, Pseudolus 5.2.1317: Vae víctis.
All forms of vinco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.