victa
victa is a Latin form of vivo, meaning “live”.
It can also be a form of vinco, “conquer, defeat”. It is the perfect passive participle nominative singular feminine or perfect passive participle ablative singular feminine.
Found 216 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.3: … ritas cum illius pecunia, testium constantia cum illius patronorum minis atque potentia: tum demum illa omnia victa videbuntur cum in contentionem certamenque venerint. absens si esset iste damnatus, non tam sibi consuluisse …
Cicero, Philippicae 8.1: … ellum quidamque id verbum removendum arbitrarentur, tua voluntas in discessione fuit ad lenitatem propensior. Victa est igitur propter verbi asperitatem te auctore nostra sententia: vicit L. Caesaris, amplissimi viri, qui ver …
Suetonius, Divus Vespasianus 5.7: … sponte conuersam, acieque Betriacensi, prius quam committeretur, duas aquilas in conspectu omnium conflixisse uictaque altera superuenisse tertiam ab solis exortu ac uictricem abegisse.
All forms of vivo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.