vicerat
vicerat is a Latin form of vinco, meaning “conquer, defeat”. It is the 3rd person singular pluperfect active indicative.
Found 29 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 1.1.16: … in sortitione istius spem fortuna populi Romani et in reiciendis iudicibus mea diligentia istorum impudentiam vicerat, renuntiata est tota condicio. praeclare se res habebat.
Propertius, Elegiae 4.9.63: at postquam exhausto iam flumine uicerat aestum,
Lucan, Civil War 7.45: Vicerat astra iubar, cum mixto murmure turba
All forms of vinco (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.