vertit
vertit is a Latin form of verto, meaning “turn, change”. It is the 3rd person singular present active indicative or 3rd person singular perfect active indicative.
Found 170 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 2.34: … nti arbitrabantur. Itaque priusquam telum abici posset, aut nostri propius accederent, omnis Vari acies terga vertit seque in castra
Ovid, Metamorphoses 2.730: Vertit iter caeloque petit terrena relicto
Suetonius, Divus Augustus 67.1: … ctus est, maluit timiditatis arguere quam noxae remque non minimi periculi, quia tamen fraus aberat, in iocum uertit.
All forms of verto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.