vertat
vertat is a Latin form of verto, meaning “turn, change”. It is the 3rd person singular present active subjunctive.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 1.8: … ta demonstrat: velle Pompeium se Caesari purgatum, ne ea, quae rei publicae causa egerit, in suam contumeliam vertat. Semper se rei publicae commoda privatis necessitudinibus habuisse potiora. Caesarem quoque pro sua dignitate …
Tibullus, Elegiae 3.4.95: Haec deus in melius crudelia somnia uertat
Lucan, Civil War 8.828: Vertat aquas Nilus, quo nascitur orbe, retentus,
All forms of verto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.