verendum

verendum is a Latin form of verus, meaning “true, real”.

It can also be a form of vereor, “fear; respect”. It is the gerundive nominative singular neuter or adjective or vocative singular neuter adjective.

Found 45 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In Catilinam 1.5: … cotidie perniciem rei publicae molientem. si te iam, Catilina, comprehendi, si interfici iussero, credo, erit verendum mihi ne non hoc potius omnes boni serius a me quam quisquam crudelius factum esse dicat. verum ego hoc quod i …

Apuleius, Apologia 103: … c, ut dico, ita sunt, possum securus existimationem tuam reuereri quam potestatem uereri, quod minus graue et uerendum mihi arbitror ac procons(ule) damnari quam si a tam bono tamque emendato uiro improber. Dixi.

All forms of verus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.