Socratos Sign in

verus: all forms

verus means “true, real”. Below is its full declension in Latin.

Positive

Positive, singular
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativeverusveraverum
Genitiveveriveraeveri
Dativeveroveraevero
Accusativeverumveramverum
Ablativeveroveravero
Vocativevereveraverum
Positive, plural
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativeveriveraevera
Genitiveverorumverarumverorum
Dativeveris
Accusativeverosverasvera
Ablativeveris
Vocativeveriveraevera

Comparative

Comparative, singular
NeuterForms
Nominativeveriusverior
Genitiveveriorisverioris
Dativeveriori
Accusativeveriusveriorem
Ablativeveriore · veriori
Vocativeveriusverior
Comparative, plural
NeuterForms
Nominativeverioraveriores
Genitiveveriorum
Dativeverioribus
Accusativeverioraveriores
Ablativeverioribus
Vocativeverioraveriores

Superlative

Superlative, singular
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativeverissimusverissimaverissimum
Genitiveverissimiverissimaeverissimi
Dativeverissimoverissimaeverissimo
Accusativeverissimumverissimamverissimum
Ablativeverissimoverissimaverissimo
Vocativeverissimeverissimaverissimum
Superlative, plural
MasculineFeminineNeuterForms
Nominativeverissimiverissimaeverissima
Genitiveverissimorumverissimarumverissimorum
Dativeverissimis
Accusativeverissimosverissimasverissima
Ablativeverissimis
Vocativeverissimiverissimaeverissima

Meaning and examples of verus

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.