vera

vera is a Latin form of verus, meaning “true, real”. It is the nominative plural neuter adjective or accusative plural neuter adjective or ablative singular feminine adjective.

Found 938 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.18.2: Quaerit ex solo ea quae in conventu dixerat. Dicit liberius atque audacius. Eadem secreto ab aliis quaerit; reperit esse vera:

Cicero, De Officiis 1.65: Fortes igitur et magnanimi sunt habendi, non qui faciunt, sed qui propulsant iniuriam. Vera autem et sapiens animi magnitudo honestum illud, quod maxime natura sequitur, in factis positum, non in glori …

Suetonius, Divus Claudius 15.3: de quodam etiam negotio ita ex tabella pronuntiasse creditur, secundum eos se sentire, qui uera proposuissent. propter quae usque eo euiluit, ut passim ac propalam contemptui esset. excusans quidam testem …

All forms of verus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.