veniamus

veniamus is a Latin form of venio, meaning “come”. It is the 1st person plural present active subjunctive.

Found 67 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 46: … o accessit studium doctrinae ut ne a litteris quidem alienus esses. ecquid tandem tibi videtur, ut ad fabulas veniamus, senex ille Caecilianus minoris facere Eutychum, filium rusticum, quam illum alterum, Chaerestratum? — nam, u …

Cicero, Lucullus 128: … ut vereatur temere opinari praeclareque agi secum putet si in eius modi rebus veri simile quod sit invenerit. Veniamus nunc ad bonorum malorumque notionem; et paulum ante dicendum est. Non mihi videntur considerare cum physici i …

Seneca the Younger, Naturales Quaestiones 6.20.1: Ueniamus nunc ad eos qui omnia ista quae rettuli in causa esse dixerunt aut ex his plura. Democritus plura putat. Ait …

All forms of venio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.