utere

utere is a Latin form of utor, meaning “use, employ (+abl.)”. It is the 2nd person singular present deponent imperative.

Found 76 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Republica 1.59: … timoniis satis instructum, sed apud me, ut apud bonum iudicem, argumenta plus quam testes valent. Tum Scipio: Utere igitur argumento, Laeli, tute ipse sensus tui. Cuius, inquit ille, sensus? Si quando, si forte, tibi visus es …

Cicero, De Officiis 1.2: … s non multum a Peripateticis dissidentia, quoniam utrique Socratici et Platonici volumus esse, de rebus ipsis utere tuo iudicio (nihil enim impedio), orationem autem Latinam efficies profecto legendis nostris pleniorem. Nec v …

Plautus, Aulularia 2.1.142b: Tuast, útere atque

All forms of utor (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.