Socratos Sign in

utar

utar is a Latin form of utor, meaning “use, employ (+abl.)”. It is the 1st person singular future passive indicative or 1st person singular present passive subjunctive.

Found 112 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 1.1.32: … dum putetis; id enim consili mihi profecto taciti dabitis quod egomet mihi necessario capiendum intellego. si utar ad dicendum meo legitimo tempore, mei laboris industriae diligentiaeque capiam fructum, et hac accusatione pe …

Cicero, De Natura Deorum 2.104: … a descripta distinctio est, ut ex notarum figurarum similitudine nomina invenerint. Atque hoc loco me intuens Utar inquit carminibus Arateis, quae a te admodum adulescentulo conversa ita me delectant quia Latina sunt, ut mul …

All forms of utor (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.