unicum
unicum is a Latin form of unicus, meaning “only, sole, single; unique, unparalleled”. It is the accusative singular neuter adjective.
Found 77 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.5.128: … s fuit, sustulisti. Dexo hic, quem videtis, non quae publice Tyndaride, non quae privatim sibi eripuisti, sed unicum miser abs te filium optimum atque innocentissimum flagitat; non ex litibus aestimatis tuis pecuniam domum, se …
Aulus Gellius, Noctes Atticae 1.22.20.1: Sicút tuum vis únicum gnatúm tuae
Valerius Maximus, Facta et Dicta Memorabilia 5.6.6: Vnicum talis imperatoris specimen esset, nisi animo suo respondentem filium genuisset: is namque in quarto consulatu …
All forms of unicus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.