unicus: all forms
unicus means “only, sole, single; unique, unparalleled”. Below is its full declension in Latin.
Positive
| Masculine | Feminine | Neuter | Forms | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | unicus | unica | unicum | |
| Genitive | unici | unicae | unici | |
| Dative | unico | unicae | unico | |
| Accusative | unicum | unicam | unicum | |
| Ablative | unico | unica | unico | |
| Vocative | unice | unica | unicum |
| Masculine | Feminine | Neuter | Forms | |
|---|---|---|---|---|
| Nominative | unici | unicae | unica | |
| Genitive | unicorum | unicarum | unicorum | |
| Dative | unicis | |||
| Accusative | unicos | unicas | unica | |
| Ablative | unicis | |||
| Vocative | unici | unicae | unica |
Meaning and examples of unicus
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.