unico
unico is a Latin form of unicus, meaning “only, sole, single; unique, unparalleled”. It is the ablative singular neuter adjective or ablative singular masculine adjective or dative singular neuter adjective or dative singular masculine adjective.
Found 33 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 41: rursus igitur eodem revertamur et quaeramus quae tanta vitia fuerint in unico filio qua re is patri displiceret. at perspicuum est nullum fuisse. pater igitur amens, qui odisset eum sine …
Plautus, Casina 2.3.263: nos oportet opitulari único.
Apuleius, Metamorphoses 10.13: … llita concinnabat edulia, alter cocus, qui sapidissimis intrimentis succuum pulmenta condita vapore mollibat. Unico illi contubernio communem vitam sustinebant meque ad vasa illa compluria gestanda praedestinarant, quae domin …
All forms of unicus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.