sustinuit
sustinuit is a Latin form of sustineo, meaning “hold up, endure; delay”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 114 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 3.52: … anus causa temptaverat, ne ex proximis praesidiis succurri posset. Uno loco Volcatius Tullus impetum legionis sustinuit cohortibus tribus atque eam loco depulit; altero Germani munitiones nostras egressi compluribus interfectis s …
Ovid, Heroides 4.98: Sustinuit positos quaelibet herba duos.
All forms of sustineo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.