sumere
sumere is a Latin form of sumo, meaning “take, take up; assume”. It is the present active infinitive.
Found 144 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 47: … s vel vicinos meos qui suos liberos quos plurimi faciunt agricolas adsiduos esse cupiunt. verum homines notos sumere odiosum est, cum et illud incertum sit velintne ei sese nominari, et nemo vobis magis notus futurus sit quam …
Ovid, Ars Amatoria 2.416: Sumere; iudiciis ista venena meis;
Plautus, Bacchides 4.10.1082: ego dáre me meo gnato ínstitui, ut animo óbsequium sumére possit;
All forms of sumo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.