spiritum
spiritum is a Latin form of spiritus, meaning “breath, breathing; spirit, soul; pride, courage”. It is the accusative singular masculine noun.
Found 260 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 131: … onsilio sed vi ipsa et magnitudine rerum factum putamus, at contra commoda quibus utimur lucemque qua fruimur spiritumque quem ducimus ab eo nobis dari atque impertiri videmus, quid miramur, iudices, L. Lucium Sullam, cum solus …
Seneca the Younger, Naturales Quaestiones 5.13.4: … ti pluribus locis, nondum uentus est; tunc esse incipit; cum ommes illos miscuit et in unum impetum contulit. Spiritum a uento modus separat: uehementior enim spiritus uentus est, inuicem spiritus leniter fluens aer.
All forms of spiritus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.