Socratos Sign in

sonitum

sonitum is a Latin form of sono, meaning “sound, make a noise, resound; speak of, sing”.

It can also be a form of sonitus, “sound, noise”. It is the accusative singular masculine noun or perfect passive participle genitive plural neuter or perfect passive participle genitive plural masculine.

Found 80 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 7.61.3: Vno fere tempore sub lucem hostibus nuntiatur in castris Romanorum praeter consuetudinem tumultuari et magnum ire agmen adverso flumine sonitumque remorum in eadem parte exaudiri et paulo infra milites navibus transportari.

Plautus, Curculio 1.3.158: Plácide egredere et sónitum prohibe fórium et crepitum cárdinum,

Vitruvius, On Architecture 1.1.9: Item theatris vasa aerea, quae in cellis sub gradibus mathematica ratione conlocantur sonitûm ex discrimine, quae Graeci appellant, ad symphonias musicas sive concentus componuntur divisa in circinatione …

All forms of sono (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.