Socratos Sign in

solvitur

solvitur is a Latin form of solvo, meaning “loosen, release; pay”. It is the 3rd person singular present passive indicative.

Found 54 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Letters to Atticus 6.1.3: … sas plus potest unus quam ceteri omnes, tum quod putatur ad bellum Parthicum esse venturus. ei tamen sic nunc solvitur, tricesimo quoque die talenta Attica xxxiii et hoc ex tributis. nec inde satis efficitur in usuram menstruam. …

Vergil, Aeneid 4.530: Solvitur in somnos, oculisve aut pectore noctem

Seneca the Younger, Ad Marciam de Consolatione 21.6: … uod sic te oneres: 'potuit diutius uiuere'. Non est interrupta eius uita nec umquam se annis casus intericit. Soluitur quod cuique promissum est; eunt uia sua fata nec adiciunt quicquam nec ex promisso semel demunt. Frustra uota …

All forms of solvo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.