Socratos Sign in

solvit

solvit is a Latin form of solvo, meaning “loosen, release; pay”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.

Found 167 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 4.23.1: His constitutis rebus, nactus idoneam ad navigandum tempestatem III. fere vigilia solvit equitesque in ulteriorem portum progredi et naves conscendere et se sequi iussit.

Ovid, Metamorphoses 9.794: DONA PUER SOLVIT QUAE FEMINA VOVERAT IPHIS

Sallust, Bellum Iugurthinum 69: … ndimus, iussus a Metello causam dicere, postquam sese parum expurgat, condemnatus verberatusque capite poenas soluit; nam is civis ex Latio erat.

All forms of solvo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.