solutum
solutum is a Latin form of solvo, meaning “loosen, release; pay”. It is the nominative singular neuter adjective or perfect passive participle nominative singular neuter.
Found 74 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.33: omne illud tempus quod fuit antequam iste ad magistratus remque publicam accessit, habeat per me solutum ac liberum. sileatur de nocturnis eius bacchationibus ac vigiliis; lenonum, aleatorum, perductorum nulla ment …
Seneca the Elder, Controversiae 7.1.1: … neque dispicere potui. Plura tibi crimina, pater, fortuna torquente, quam quae uideris ipse nosse, indicabo. Solutum mihi fratrem tradideris an alligatum nescio: quantum ad meum stuporem attinet, etiam fugere potuit; nec satis …
All forms of solvo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.