ruunt
ruunt is a Latin form of ruo, meaning “rush, hurry; fall down, collapse; ruin”. It is the 3rd person plural present active indicative.
Found 95 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Tusculanae Disputationes 3.61: Omnibus enim modis fulciendi sunt, qui ruunt nec cohaerere possunt propter magnitudinem aegritudinis. ex quo ipsam aegritudinem Chrysippus quasi solutione …
Apuleius, Metamorphoses 6.10: … ntis agiles alumnae, miseremini et Amoris uxori, puellae lepidae, periclitanti prompta velocitate succurrite. Ruunt aliae superque aliae sepedum populorum undae summoque studio singulae granatim totum digerunt acervum separat …
All forms of ruo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.