ruentem
ruentem is a Latin form of ruo, meaning “rush, hurry; fall down, collapse; ruin”. It is the present active participle accusative singular masculine or present active participle accusative singular feminine.
Found 38 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to Atticus 9.10.2: amens mihi fuisse videor a principio et me una haec res torquet quod non omnibus in rebus labentem vel potius ruentem Pompeium tamquam unus manipularis secutus sim. vidi hominem xiiii K. Febr. plenum formidinis. illo ipso die s …
Seneca the Elder, Controversiae 10.6.1: … um, age magistratui tamen isti gratias quod, cum ad illum furtum meum detulissem, furem summoueri non iussit. Ruentem ciuitatis statum unius parietis ruina reposui. OSCI. Sollicitus erat ne quod perdiderat quaereretur. Indicium …
All forms of ruo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.