putes
putes is a Latin form of puto, meaning “think, suppose; reckon”. It is the 2nd person singular present active subjunctive.
It can also be a form of puteo, “stink”.
Found 347 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 45: neque haec tu non intellegis, sed usque eo quid arguas non habes, ut non modo tibi contra nos dicendum putes verum etiam contra rerum naturam contraque consuetudinem hominum contraque opiniones omnium. at enim, cum duo …
Petronius, Satyricon 49: … titisset ad mensam cocus tristis et diceret se oblitum esse exinterare, “quid? oblitus?” Trimalchio exclamat “Putes ilium piper et cuminum non coniecisse. Despolia.” Non fit mora, despoliatur cocus atque inter duos tortores m …
All forms of puto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.