putem
putem is a Latin form of puto, meaning “think, suppose; reckon”. It is the 1st person singular present active subjunctive.
Found 186 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 89: … s consumere. neque ego non possum; non enim tantum mihi derogo, tametsi nihil adrogo, ut te copiosius quam me putem posse dicere. verum ego forsitan propter multitudinem patronorum in grege adnumerer, te pugna Cannensis accus …
Seneca the Younger, De Beneficiis 6.32.3: … opera publica ignibus, surrexerunt meliora consumptis. Tota vita Agrippae et Maecenatis vacavit locus. Quid ? Putem defuisse similes, qui adsumerentur, an ipsius vitium fuisse, quia maluit queri quam quaerere ?
Plautus, Bacchides 4.3.638: egone ut opem mi ferre posse pútem inopem te? non potest.
All forms of puto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.