putaret
putaret is a Latin form of puto, meaning “think, suppose; reckon”. It is the 3rd person singular imperfect active subjunctive.
Found 127 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.14.2: qui si alicuius iniuriae sibi conscius fuisset, non fuisse difficile cavere; sed eo deceptum, quod neque commissum a se intellegeret quare timeret neque sine causa timendum putaret.
Boethius, De consolatione philosophiae 2.P6: … ne cohaerentem de statu propriae quietis amouebis? Cum liberum quendam uirum suppliciis se tyrannus adacturum Putaret, ut aduersum se factae coniurationis conscios proderet, linguam ille momordit atque abscidit et in os tyranni …
All forms of puto (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.